Emotionele verstrengeling met je ouders
De mentale navelstreng die nooit is doorgeknipt. Bij de geboorte wordt de navelstreng doorgeknipt. Het kind begint daarmee aan een eigen leven, lichamelijk los van de moeder. maar er bestaat ook een onzichtbare navelstreng: de mentale en emotionele verbondenheid met je ouders.
Sommige mensen worden volwassen, maar blijven innerlijk sterk verbonden met hun ouders. Ze hebben hun goedkeuring nodig, voelen zich verantwoordelijk voor hun gevoelens, vinden het moeilijk om grenzen te stellen of voelen zich schuldig wanneer ze hun eigen leven leiden.
Dit noemen we emotionele verstrengeling. Je bent lichamelijk volwassen en misschien ook zelfstandig, maar vanbinnen voelt het nog alsof je rekening moet houden met wat je ouders denken, voelen of verwachten. Dat kan invloed hebben op de keuzes die je maakt. Je kunt bijvoorbeeld moeite hebben om nee te zeggen tegen je ouders, belangrijke beslissingen uitstellen omdat je eerst wilt weten wat zij ervan vinden of je schuldig voelen wanneer je voor jezelf kiest.
Ook binnen een relatie kan dit problemen geven.
Wanneer je emotioneel nog sterk gericht bent op je ouders, kan het moeilijk zijn om je volledig te verbinden met je partner. Je partner kan het gevoel krijgen dat hij of zij altijd op de tweede plaats komt. Beslissingen over jullie leven kunnen steeds worden beïnvloed door de mening van vader of moeder. Wanneer er kinderen komen, kan dit nog ingewikkelder worden. Je aandacht, loyaliteit en emotionele energie kunnen verdeeld blijven tussen je ouders, je partner en je eigen kinderen. Hierdoor kan het moeilijk worden om volledig je eigen gezin te vormen. Loskomen van je ouders betekent niet dat je geen contact meer met ze mag hebben. Het betekent ook niet dat je niet meer van ze mag houden of niet voor ze mag zorgen.
Het betekent dat je leert om je eigen keuzes te maken. Je ouders mogen belangrijk voor je blijven, maar hun gevoelens, verwachtingen en goedkeuring mogen niet langer bepalen hoe jij je leven leidt. Je mag je eigen grenzen hebben. Je mag andere keuzes maken. Je mag een eigen mening hebben. Je mag een leven opbouwen dat misschien anders is dan het leven dat je ouders voor jou hadden bedacht.
Dat kan soms schuldgevoel geven. Vooral wanneer je jarenlang hebt geleerd om rekening te houden met de gevoelens van je ouders. Maar schuldgevoel betekent niet automatisch dat je iets verkeerd doet. Soms betekent het alleen dat je iets doet wat je nog niet gewend bent. Volwassen worden betekent niet alleen zelfstandig wonen, werken of je eigen geld verdienen. Echte zelfstandigheid betekent ook dat je emotioneel op eigen benen kunt staan.
Eerst loskomen, dan verbinden.
Wanneer je de mentale navelstreng leert door te knippen, verbreek je de liefde met je ouders niet. Je maakt ruimte voor jezelf. En vanuit die ruimte kun je een gezonde relatie opbouwen, waarin je partner niet hoeft te concurreren met je ouders en waarin je kinderen later de ruimte krijgen om hun eigen leven te leiden. Je knipt de mentale navelstreng niet door om de liefde te verbreken.
Je knipt hem door om ruimte te maken voor een nieuwe generatie.
Tony